The Personal Story of Fr. George Johnson, Washington, USA – From Protesantism to Orthodoxy

http://protestantsmetorthodoxy.wordpress.com

PROTESTANTS MET ORTHODOXY

The Personal Story of Fr. George Johnson, Washington, USA

From Protestantism to Orthodoxy

by

Fr. George Johnson

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

http://journeytoorthodoxy.com/2010/05/the-personal-story-of-fr-george-johnson/

JOURNEY TO ORTHODOXY

I am a priest in the Russian Orthodox Church Outside Russia, serving in the cathedral of St John the Baptist in Washington, D.C. There are some almost uncanny parallels between our lives, even down to the grumpy choir directors. I was (and sometimes still am) the grumpy choir director, however.

I became interested and involved in Anglicanism through a singing job in a “high” church in 1968. At the time, my focus was primarily musical. My parents were devout Southern Baptists, and, while I now appreciate their humility and devotion, in my youth I did not so much. The Episcopal Church offered an escape from the music and worship of the Baptists, which, shall we say, were not to my taste.

The Western liturgical tradition as carried on by the high-church Anglicans seemed to me to be just the right combination of grandness and sobriety justly suited to worship. Having just come from the Baptists, the intellectual and spiritual confusion which at length gave rise to tradition-destroying innovations did not concern me for a long time. I chalked it up to our fallen state, for which God was making accommodations which I did not understand. I thought I could press on for the sake of art and faith, and pray that everything would come out alright. It was going to take a great deal to make me want to throw away Tallis, Byrd, Weelkes, Purcell, …, RVW, Walton, Britten, … , not to mention all the great hymns and tunes, and the gorgeous language of the (old) Prayer Book and Psalter.

A great many things happened, but I’ll cut to the chase. In 1984 or 5, a lesbian member of our parish who sang in my choir asked me to be a member of a committee to help her explore a calling to the priesthood. Needless to say, I begged off. But I did not have the courage to tell her that the thought of her as a priest made me sick. You may be familiar with the musical “Fiddler on the Continue reading “The Personal Story of Fr. George Johnson, Washington, USA – From Protesantism to Orthodoxy”

Advertisements

Ο Γέροντας Τρύφων της Νήσου Vashon της Washington σώζει έναν Αμερικάνό που ήθελε να αυτοκτονήσει σε ένα δάσος του Oregon των ΗΠΑ

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Ο Γέροντας Τρύφων της Νήσου Vashon της Washington σώζει έναν Αμερικάνό που ήθελε να αυτοκτονήσει σε ένα δάσος του Oregon των ΗΠΑ

Αναφέρει ο Γέροντας Τρύφωνας ο ηγούμενος της Μονής του Σωτήρος Χριστού της Νήσου Vashon στην Washington των ΗΠΑ:

«Πρίν ἀπό πολλά χρόνια, πῆρα ἕνα μονοπάτι πού προχωροῦσε βαθιά σ᾽ ἕνα δάσος τοῦ Oregon, ὅταν εἶδα ξαφνικά μπροστά μου ἕνα νεαρό καθισμένο πάνω σ᾽ ἕνα κούτσουρο. Ἡ ἀφετερία τοῦ μονοπατιοῦ ἀπεῖχε κάπου τέσσερα μίλια ἀπ᾽ τό σημεῖο καί μοῦ φάνηκε πολύ παράξενο πού βρῆκα αὐτόν τόν ἄνθρωπο, μόνο, τόσο βαθιά μεσ᾽ στό δάσος. Ἦταν τόσο βυθισμένος στίς σκέψεις του, πού αἰσθάνθηκα τήν ἀνάγκη νά τοῦ ζητήσω νά μέ συγχωρήση πού τόν ξάφνιασα. Κάτι εἶπα γιά τήν ὀμορφιά τῆς θείας δημιουργίας καί τόν ρώτησα ἄν ἤθελε νά μοιραστοῦμε τό κολατσιό καί τόν καφέ μου. Κάθισα στό κούτσουρο δίπλα του, ἄνοιξα τό σακίδιό μου καί τοῦ ἔδωσα τό μισό ἀπ᾽ τό φαγητό μου. Μετά ἀπό λίγο, στράφηκε πρός τό μέρος μου, μοῦ ἔδειξε ἕνα περίστροφο καί μοῦ εἶπε ὅτι εἶχε ἔρθει στό ἀπομακρυσμένο αὐτό σημεῖο γιά νά αὐτοκτονήση. Μάλιστα ὅταν ἐμφανίσθηκα μέ τή μακρυά γενειάδα μου, τά μακρυά μαλλιά καί τό μαῦρο ράσο μου, νόμιζε ὅτι ἤμουν ἕνας ἄγγελος σταλμένος ἀπ᾽ τό Θεό· προσευχόταν λέει νά τόν συγχωρήση ὁ Θεός γι᾽ αὐτό πού ἑτοιμαζόταν νά κάνη. Τόν διαβεβαίωσα ὅτι εἶχα σάρκα καί ὀστά καί ὅτι δέν ἤμουν ἄγγελος. Πρόστεσα, ὅμως, ὅτι μέ ἔστελνε ὁ Θεός μέ ἕνα μήνυμα γι᾽ αὐτόν. Τό μήνυμα ἔλεγε ὅτι ἦταν πολύ ἀγαπητός στό Θεό καί ὅτι ἡ περίοδος αὐτή τῆς ἀπελπισίας γρήγορα θά περνοῦσε. Μοῦ ἔδωσε τό περίστροφό του, τό ὁποῖο ἔβαλα στό σακίδιό μου, καί κουβεντιάσαμε πολλή ὥρα γιά τή ζωή του. Γιά πολλά χρόνια ἀναρωτιόμουν ποιά κατεύθυνσι ἄραγε νά πῆρε ὁ ἄνθρωπος αὐτός μετά ἀπ᾽ τή συνάντησί μας στό δάσος. Ἀναρωτιόμουν ἀκόμη τί θά εἶχε συμβεῖ ἄν συνέχιζα τήν πεζοπορία μου χωρίς νά σταθῶ νά τόν χαιρετίσω, χωρίς νά τοῦ προσφέρω ἕνα χαμόγελο καί μισό σάντουϊτς. Κάθε φορά πού παραμερίζουμε τόν ἑαυτό μας καί βάζουμε μπροστά τό Χριστό, γινόμασθε δικοί Του ἀγγελιοφόροι».

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ